Restauratie (column Erik Driessen)

Op zoek naar deugdelijk en bij voorkeur ongezond voedsel belandde ik vanmiddag in de Vollenhoofse Poort. Uitstekende patat, prima kroket en vriendelijke en opvallend snelle bediening. Dikke prima dus, maar daar gaat het nu eigenlijk niet om. Aan de wand zag ik wat tekeningen en foto’s van Zwartsluis in vroegere tijden. Waaronder één van de oude restauratie aan de overkant. Dat was me nog eens wat. Patatje halen terwijl je op de bus stond te wachten. Of gewoon omdat je er zin in had.
De foto haalde veel herinneringen naar boven, zoals vermoedelijk iedere regiobewoner die wel heeft. Mijn belangrijkste gedachte ging terug naar een verjaardag, ik denk dat ik twaalf jaar oud werd. Wijs geworden na eerdere feestjes waarbij de pannenkoeken naderhand op zolder nog werden teruggevonden, besloot mijn moeder dat we het kinderpartijtje maar eens buiten de deur zouden houden. En dus gingen we met een stuk of vijftien zesdeklassers naar Museum Schoonewelle en daarna een ijsje eten bij de stationsrestauratie.
De smaak van het ijsje herinner ik mij niet meer, maar wel dat de baliebediende een behoorlijke rekenfout maakte. Mijn moeder betaalde met 25 gulden, maar kreeg wisselgeld tot honderd gulden terug. Daar kwam ze overigens pas op de dijk terug richting Genemuiden achter. Menig mens zou zich in de handen wrijven over deze onverwachte meevaller, maar mijn moeder keerde direct om met vijftien opgeschoten kinderen achter zich aan. Tot de laatste cent betaalde ze alles terug. Dat u even weet waar die opvallende eerlijkheid van Zwartsluis Actueel vandaan komt.
Verbazen deed me het gedrag van mijn moeder niet. Ooit ontdekte ze dat ze 10 cent te weinig had betaald bij de SPAR en moest ik op mijn fiets dat dubbeltje naar de supermarkt brengen. Een bedankje van de eigenaar kon er niet vanaf.
Na de patat van de Vollenhoofse Poort rekende ik af. Ik stapte in de auto en sloeg linksaf. Op de kruising lag glas. Blijkbaar hebben we met Zwartsluis Actueel weer eens nieuws gemist, bedacht ik mij. Aan de overkant zag ik het Agnieten College. Ik kreeg opslag zin in softijs.