‘John de Bever’ knaagt heel wat af aan de Rondweg

Langs de dijk aan de Rondweg, ter hoogte van de Whaa-brug, is een bever steeds actiever aan het worden. Volgens buurtbewoners werd in de zomer van 2025 al meerdere keren een bever in dit gebied gezien. Zoals dat vaak gaat in een kleine gemeenschap, kreeg de nieuwkomer al snel een naam: John.

De gevolgen van de beveractiviteit voor de oever en de begroeiing zijn inmiddels zichtbaar, zegt Pascal ten Berge. “Sinds ongeveer november 2025 is in dit gebied duidelijk sprake van toenemende activiteit. Langs de oever en bij de dijkvoet staan meerdere wilgen die in groeiende mate zijn aangeknaagd. Waar aanvankelijk slechts enkele bomen schade vertoonden, is inmiddels een groter deel van de oever zichtbaar aangetast. De schade lijkt zich nog steeds uit te breiden; vrijwel wekelijks worden nieuwe knaagsporen en verse houtresten waargenomen.”

In eerste instantie werd het dier vooral gezien als een bijzondere verschijning — mensen bleven even staan om te kijken of hij zich liet zien, en er werd geregeld met enige verwondering over hem gesproken. “Een buur vertelde bijvoorbeeld dat hij op een avond geruime tijd naar een ‘drijvende tak’ stond te kijken, totdat die ineens van richting veranderde en rustig onder water verdween. Sindsdien wordt hier iets aandachtiger naar het wateroppervlak gekeken”, gaat Ten Berge verder.

In de loop van de tijd werd echter duidelijk dat de aanwezigheid van de bever niet alleen zichtbaar was in het water, maar ook langs de oever. Eerst één aangeknaagde wilg, daarna meer. Inmiddels zijn op meerdere plekken bomen duidelijk verzwakt of rondom aangevreten, en onderaan de dijk liggen regelmatig verse houtspaanders. Het landschap langs dit stuk oever verandert merkbaar.

“Wij wonen zelf in het Buitenkwartier, direct aan de andere zijde van deze dijk, en zien deze ontwikkeling van dichtbij. Wat voorheen een vrij rustige oeverlijn was, vertoont nu op verschillende plaatsen duidelijke sporen van activiteit. Vooral de combinatie van de omvang van de schade en het feit dat er nog steeds nieuwe vraatplekken bijkomen, valt op”, vertelt Ten Berge.

Hoewel het bijzonder blijft om natuur zo dichtbij te kunnen waarnemen, roept de situatie volgens hem ook vragen op. “Wilgen langs een oever of dijk kunnen bijdragen aan het vasthouden van de bodem en het beperken van erosie. Wanneer meerdere bomen tegelijk verzwakken of verdwijnen, kan dat op langere termijn invloed hebben op de stabiliteit van de oever. Daarnaast kan intensieve beveractiviteit erop wijzen dat er sprake is van een gevestigd leefgebied, waarbij mogelijk ook graafactiviteiten voorkomen.”

Met name oudere bewoners reageren daarom oplettend, weet hij. “Zij herinneren zich eerdere perioden van hoge waterstanden waarbij delen van het Buitenkwartier ernstig onder water kwamen te staan. Volgens sommigen was de wateroverlast destijds zo groot dat er op bepaalde momenten zelfs met boten door de achterliggende straat gevaren kon worden. Die herinneringen maken dat de huidige ontwikkelingen met belangstelling, maar ook met enige voorzichtigheid worden gevolgd.”

Tegelijkertijd blijft er in de buurt ook een zekere verwondering over de zichtbare invloed van één dier op het landschap. Waar eerst vooral nieuwsgierigheid was naar de nieuwe ‘buurtbewoner’, is er nu ook aandacht voor wat zijn aanwezigheid op langere termijn kan betekenen.

De situatie is inmiddels gemeld bij zowel het waterschap als de gemeente, zodat zij op de hoogte zijn van de waargenomen ontwikkelingen.