Dodenherdenking: Konden we nog even met je praten…
Geplaatst op: 4 mei 2026
Mam,
Konden we nog even met je praten:
Over de angsten van de oorlog. Hoe je je staande hield in het drukke gezin, met een ziekelijke moeder, je vader druk in het schildersbedrijf.
De angst, toen je broers moesten onderduiken. Je broer Roelof, ondergedoken in Oldebroek, je broer Derk, ondergedoken in Zwartewaterklooster.
Je moed, dat je kleding ging brengen op de fiets naar je broer in Oldebroek. Je ging dan naar oom Chris, hoofd van de school, om geen argwaan te wekken.
En toen het verschrikkelijke bericht, dat Roelof dood geschoten was, achter het huis van fam. Kragt in Oldebroek. Hoe de vader meegenomen werd en toch weer vrij kwam. Het lichaam van Roelof, dat vervoerd werd met de lijkkoets van de fam. Doosje, over de IJsselbrug, zonder aangehouden te worden. Je moeder die maar riep: onze Roelof, onze Roelof…..
Wat een condeleances kregen jullie en eerbetoon van koningin Wilhelmina. Je kreeg Roelof er niet mee te rug. Wat een geloof had Roelof, getuige zijn notitie in zijn bijbeltje.
Wat fijn, dat er al die jaren contact is tot heden met de fam.Kragt, waar Roelof ondergedoken zat, die ook door die moeilijke oorlogsjaren zijn gegaan. Ook met pa kon je die moeiten delen, hij wist immers ook over alles, zelfs die spannende BS tijd.
Nu er weer zoveel oorlog in de wereld is, is het goed dat je dat niet hoeft mee te maken, het zou maar nare herinneringen oproepen.
Maar je hebt ons wel geleerd, om nooit te vergeten.
Henny Leeuw-Doosje
