Leerlingen nemen kijkje in onherkenbare Arembergschool

“Wat ruikt dit raar!”, roept een van de leerlingen van de leerlingenraad uit in de Arembergschool. De kinderen krijgen donderdagmiddag een rondleiding door het schoolgebouw, dat een flinke verbouwing ondergaat.

Het hele gebouw is gestript en dat valt al snel op. “Het is leeg en nat”, vindt een achtstegroeper, die gisteren afscheid nam. Ook zijn klas is uitgenodigd: “Er komen er best wel wat”, weet hij.

Het is meer dan een jaar geleden dat de leerlingen voor het laatst in de school waren. In april vorig jaar namen ze afscheid van het gebouw. De verwachting was dat ze eerder zouden terugkeren, maar de renovatie liep vertraging op.

Nog niet alle delen van het dak zijn dicht, wat met de regen van donderdag voor lekkage zorgt. De leerlingen kijken toch hun ogen uit. Om de natte plekken heen valt er immers genoeg te zien. “Wat herkennen jullie nog?”, vraagt directeur Leendert Kroes aan de kinderen.

Buiten zien ze nog wel herkenningspunten: de buizen en de schommels op het plein en de koepel in het schooldak. Maar binnen? “Dit was mijn kantoor”, wijst Kroes. “Oh, en daar is de gang waar je naar de BSO gaat”, roept een van de leerlingen uit.

En zo staan de leerlingen ineens achter het vroegere podium. Ze moeten achter de linten blijven, maar nieuwsgierig genoeg gaan de leerlingen wel tot het lint. Omdat ze in de leerlingenraad zitten, krijgen ze de primeur.

Maar ook alle andere leerlingen van de school komen aan de beurt. Het duurt nog wel even voordat ze die kans weer krijgen. Uitvoerder Sander Doorn verwacht dat de bouw voor de kerstvakantie afgerond is.

Met een beetje geluk kunnen de leerlingen dus over een halfjaar weer terug naar de Julianastraat. In een compleet vernieuwde school, dat is hen na vandaag wel duidelijk.

Behalve dan de leerlingen die gisteren afscheid namen van de school. Zij komen niet weer terug, maar mogen toch even kijken in het gebouw waar ze jarenlang les kregen. “Het ziet er echt niet uit hè”, krijgen ze voor binnenkomst al van hun klasgenoot uit de leerlingenraad te horen.

Het kan alleen nog maar mooier worden.