Taakstraf en boete voor Pool om insluiping in woning Purperreigerlaan en bezit boksbeugel

“Is het dan toeval?”, vraagt de rechter zich af in de rechtbank, donderdagmorgen. Tegenover haar zit een 28-jarige Poolse inwoner van Zwartsluis. Hij wordt verdacht van een woninginbraak aan de Purperreigerlaan en het bezitten van een boksbeugel.

Er wordt op zondag 17 augustus vorig jaar ingebroken aan de Purperreigerlaan. Een buurman zit een half-ontblote man met drie drankflessen en een accudoos lopen. De bewoonster van het huis gaat erop af en er ontstaat geduw en getrek. “No, it’s for me”, reageert de man als ze zegt dat hij het terug moet geven.

Mes

Dat is wat ze bij de politie verklaart. Anderen zeggen tegen agenten dat het gaat om een man zonder t-shirt, met veel tatoeages en een bobbel in zijn onderbroek bij zijn heup. Iets dat zou lijken op een mes.

De Pool wordt door de politie aangehouden: hij voldoet aan de beschrijving. En hij heeft een mes op zak, net als een boksbeugel. Hij erkent de boksbeugel te hebben gehad: “Ik wist niet dat dat niet mocht.” Het mes had hij ook, omdat hij met vrienden zou vissen en ze niks bij zich hadden om het visdraad door te knippen. Dus haalde hij thuis het mes op.

Maar de inbraak heeft hij niet gepleegd, vertelt hij. Dat hij wel voldoet aan de beschrijving en een mes op zak had, kan hij niks aan doen. “Ik begrijp dat het er misschien raar uitziet, maar ik heb het echt niet gedaan.”

In het politiedossier staat een verklaring dat hij de bewoonster van het huis had gesproken. Die verklaring ondertekende hij, maar in de rechtszaal ontkent hij het contact. “Ik weet niet eens hoe ze eruitziet.”

Justitie

Hij wilde in Nederland een ‘beter leven’ opbouwen, vertelde hij. In Polen kwam hij al eens in aanraking met politie en justitie en hij wilde dat in Nederland voorkomen. Dat lukte niet: de politierechter veroordeelt hem tot een taakstraf van 160 uur en 250 euro boete.

Dat is anders dan de eis van de officier van justitie, die vroeg om een gevangenisstraf van 2 maanden. “Ik wil u een kans geven”, merkt de rechter op. Die kans neemt hij met beide handen aan, laat hij weten. “Dan hoop ik u hier nooit meer te zien.”